Ο Πρίγκηπας Γκάζι στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων

από το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων Την Τετάρτην, 5ην /18ην Απριλίου 2012, ο εξοχώτατος πρίγκηψ της Ιορδανίας κ. Εμίρ Γάζη, συνοδευόμενος υπό του Μουφτή της Αιγύπτου κ. Άλη Τζούμαση Τζαμάκ και υπό άλλων θρησκευτικών και πολιτικών προσωπικοτήτων της Ιορδανίας και της Παλαιστινιακής Αυτονομίας, παρουσία του Εκπροσώπου του Υπουργείου Εξωτερικών του Ισραήλ κ. Σεζάρ Μαρζήε επεσκέφθη το Πατριαρχείον. Τον Εξοχώτατον πρίγκηπα υπεδέχθη ενθέρμως η Α.Θ.Μ. ο Πατήρ ημών και Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, περιστοιχούμενος υπό των Αγιοταφιτών Πατέρων. Καλωσορίζων τον πρίγκηπα ο Μακαριώτατος είπεν αυτώ ότι η Ιερουσαλήμ ως Αγία Πόλις αποτελεί υπόδειγμα θρησκευτικής συμβιώσεως Ιουδαίων, Χριστιανών και Μουσουλμάνων. Επί τη επισκέψει ταύτη ο Μακαριώτατος επέδωσεν εις τον πρίγκηπα αντίγραφον της Εκκλησίας της Βασιλικής της Γεννήσεως εξ ελεφαντοστούν και βιβλίον του Κορανίου επίσης εξ ελεφαντοστούν. Εις δε τον Μουφτήν Άλυ Τζούμα ο Μακαριώτατος επέδωσε πλακέτταν μετ’ επιγραφής χωρίων του Κορανίου. Μετά την επίσκεψιν ταύτην εις το Πατριαρχείον ο πρίγκηψ συνοδευόμενος υπό του Μακαριωτάτου και των Αγιοταφιτών Πατέρων και της συνοδείας αυτού κατήλθεν δια του Κεντρικού Μοναστηρίου και του Καθεδρικού Ναού του Αγίου Ιακώβου του Αδελφοθέου εις τον Ναόν της Αναστάσεως και επεσκέφθη το προσκύνημα της Αποκαθηλώσεως, τον Πανάγιον Τάφον, το Καθολικόν και τον Γολγοθάν.

Ο Πρωθυπουργός της Μολδαβίας στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων (VIDEO)

από την Αρχιγραμματεία του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων Tο εσπέρας της Δευτέρας, 1ης /14ης Μαρτίου ο Πρωθυπουργός της Μολδαβίας κ. Vladimir Filat, συνοδευόμενος υπό του πρέσβεως της Μολδαβίας εις Ισραήλ κ. Mihai Balan και συνεργατών αυτού, ως του Προξένου κ. Anatoli Vangeli και υπό μεγάλης αποστολής, εις την οποίαν μετέσχον 2 υπουργοί και 6 αναπληρωματικοί υπουργοί, επεσκέφθη το Πατριαρχείον. Τούτον εδέχθη  η Α.Θ.Μ. ο Πατήρ ημών και Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος μετά των Αγιοταφιτών δια της κάτωθι προσφωνήσεως: «Κ. Πρωθυπουργέ, είσθε εις την Αγίαν Γην και εις το Πατριαρχείον Ιεροσολύμων, καλωσορίζομεν υμάς εξ ονόματος του Πατριαρχείου και Αδελφότητος, της Μητρός των Εκκλησιών, εξ ης ο Χριστιανισμός εξήλθε προς πάσαν την γην . Το Πατριαρχείον είναι η ενσωμάτωσις της ιεράς Ιστορίας από του όρους Σινά έως του Θαβώρ και του Γολγοθά. Η Ιερουσαλήμ κατοικείται από  Ιουδαίους, Χριστιανούς και Μουσουλμάνους. Η χώρα υμών ανέκαθεν, ιδίως κατά τους αιώνας 15ον, 16ον, 17ον αι. και εξής είχε στενάς σχέσεις με το Πατριαρχείον Ιεροσολύμων.  Οι Μολδαβοί είχαν ευλάβειαν εις τον Πανάγιον Τάφον και το Πατριαρχείον. Σήμερον υπό την νέαν πολιτικήν εξέλιξιν της Μολδαβίας χαιρόμεθα, διότι η Μολδαβία έχει διπλωματικάς σχέσεις με το Ισραήλ, γεγονός όπερ εβοήθησε και ημάς να επανασυνδεθώμεν στενότερα με την Μολδαβίαν. Είναι ευλογία δι’ υμάς η επίσκεψις αυτή εις την Αγιαν Γην και ευλογία δι’ ημάς και το Πατριαρχείον, το οποίον χαίρεται δια την παρουσίαν πολλών αντιπροσωπειών Ορθοδόξων κρατών εις Ισραήλ. Πολλαί αι εθνικότητες εις τήν  Ορθοδοξίαν, μία όμως η Εκκλησία, εις την οποίαν ζώμεν και αντλούμεν την ενότητά μας, αλλά και την διαφορετικότητά μας. Η επίσκεψις υμών είναι επιβεβαίωσις όλων τούτων. Η Εκκλησία είναι δύναμις όλων των Ορθοδόξων εθνών». Εις ταύτα ο Πρωθυπουργός απήντησε λέγων: «Ευχαριστούμεν Υμάς, Μακαριώτατε, δια το καλωσώρισμα τούτο. Είναι τιμή δι’ εμέ και δια την αποστολήν την μετ’εμού. Διαβιβάζω Υμίν τας ευχάς του Μητροπολίτου Μολδαβίας. Ευχαριστώ Υμάς δια την συμπαράστασιν προς το ελεύθερον κράτος της Μολδαβίας. Ευχόμεθα εις όλους τους Μολδαβούς να  έλθουν δια προσκύνημα εις τους Αγίους Τόπους. Άπαξ του έτους δεχόμεθα το Άγιον Φως, εξ Ιερουσαλήμ. Όπως βλέπετε, έχομεν μόνο μίαν μεγάλην αποστολήν, την πρώτην εις το είδος της εις το Ισραήλ. Το έτος τούτο εορτάζομεν την 20ην επέτειον των διπλωματικών μας σχέσεων μετά του Ισραήλ, εις το οποίον κατοικούν περί τους 100.000 χιλιάδας Μολδαβούς. Η αποστολή έχει τον πνευματικόν, διπλωματικόν και οικονομικόν αυτής χαρακτήρα. Δι’ ημάς είναι τιμή να γινώμεθα δεκτοί  υπό το Πατριαρχείον». Επί τούτοις ο Μακαριώτατος προσέφερε τω Πρωθυπουργώ φιλντισένιαν αχιβάδα μετ’ εικόνος της Γεννήσεως εκ Βηθλεέμ και εις τους υπουργούς /συνοδούς αυτού εικόνα της Θεοτόκου Ιεροσολυμιτίσσης και το βιβλίον του κ. Δημητρακοπούλου περί του τόπου του Βαπτίσματος  του Κυρίου και  το βιβλίον της Ιστορίας των Ιεροσολύμων του Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου, ωσαύτως δε ο Πρωθυπουργός κ. Vladimir Filat προσέφερε τω Μακαριωτάτω φιάλας εκλεκτού οίνου εκ Μολδαβίας. Κατευχαριστημένοι και θερμώς ευχαριστούντες κατευωδώθησαν υπό του Μακαριωτάτου προγραμματίζοντες την επίσκεψιν αυτών εις τον Ναόν της Αναστάσεως την Τετάρτην 3ην /16ην   του μηνός Μαΐου 2012.

Η Κυριακή της Σαμαρείτιδος στο Φρέαρ του Ιακώβ (VIDEO)

από την Αρχιγραμματεία του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων Την Κυριακήν, 30ην Απριλίου /13ην Μαΐου 2012, εωρτάσθη η εις το Πεντηκοστάριον της Εκκλησίας διαλαμβανομένη εορτή της Κυριακής της Σαμαρείτιδος εις το Φρέαρ του Ιακώβ εις Σαμάρειαν. Εις το Φρέαρ τούτο μνημονευόμενον ως Φρέαρ του Ιακώβ εις τον Ευαγγελιστήν Ιωάννην (Ιω. 4,6) και ευρισκόμενον εις την κοιλάδα αναμέσον των ορέων Γεβάλ και Γαριζίν συνήντησεν η γυνή, η ελθούσα εκ της Σαμαρείας, ίνα αντλήση ύδωρ( Ιω. 4,7) τον Κύριον, ο Οποίος συνωμίλησε μετ’αυτής και απεκάλυψεν εις αυτήν τα του βίου αυτής (Ιω. 4,18) και είλκυσεν αυτήν προς Αυτόν, προσφέρων αυτή το ύδωρ το αλλόμενον εις ζωήν αιώνιον ( Ιω. 4,14), την αποκάλυψιν δηλαδή απεριφράστως ότι Αυτός εστιν ο Χριστός (Ιω. 4, 26). Η γυνή αύτη όντως απεδείχθη γη αγαθή, πιούσα το ύδωρ το ζων και καρποφορήσασα καρπόν εκατονταπλασίονα πιστεύσασα και προσενεγκούσα ως μάρτυρα δια Χριστόν τον εαυτόν της, ήτοι την Αγίαν Φωτεινήν αλλά και τους υιούς αυτής, ήτοι τον Άγιον Φωτεινόν, Άγιον Ιωσήν και τας αδελφάς αυτής Αγίας μάρτυρας Φωτώ, Κυριακήν, Παρασκευήν και Φωτίδα με την μνήμην αυτών εις τον ακίνητον κύκλον των εορτών, την 26ην  και 27ην Φεβρουαρίου εκάστου έτους. Δια την τιμήν της μνήμης της Σαμαρείτιδος γυναικός εις τον κινητόν κύκλον των εορτών του Πεντηκοσταρίου ετελέσθη εις τον μεγαλοπρεπή όντως ναόν της Αγίας Φωτεινής, τον προσφάτως ανεγερθέντα υπεράνω και πέριξ του Φρέατος του Ιακώβ υπό του καθηγουμένου αυτού Αγιοταφίτου Αρχιμανδρίτου π. Ιουστίνου με δύο παρεκκλήσια, εν νοτίως αυτού, του Αγίου Νεο -ιερομάρτυρος Αγιοταφίτου Φιλουμένου, ενταύθα μαρτυρήσαντος και έτερον βορείως, του Αγίου Ιουστίνου του φιλοσόφου και μάρτυρος, του εκ της πόλεως ταύτης της Νεαπόλεως καταγομένου, μεγάλη εορτή και πανήγυρις την ως άνω ρηθείσαν ημέραν της Κυριακής δια θείας Λειτουργίας, της οποίας προεξήρξεν η Α.Θ.Μ. ο Πατήρ ημών και Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος, συλλετουργούντων Αυτώ του Ιερωτάτου Μητροπολίτου Καπιτωλιάδος κ. Ησυχίου και του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Ιορδάνου κ. Θεοφυλάκτου, Αγιοταφιτών Ιερομονάχων και εγγάμων ιερέων των περιχώρων της Νεαπόλεως και Ιεροδιακόνων, τη παρουσία των τοπικών Αρχών και των Επιτρόπων της εις Νεάπολιν υπαρχούσης Ελληνορθοδόξου Κοινότητος των Ραφιδίων και του Αγίου Δημητρίου. Εις το αθρόως συναθροισθέν εκκλησίασμα ο Μακαριώτατος εκήρυξε τον θείον λόγον ελληνιστί ως έπεται: Αγαλλιάσθω ουρανός, χορευέτω τα επί γης. ότι Χριστός εκ Παρθένου, επιφανείς ως άνθρωπος ερρύσατο φθοράς, άπαν το ανθρώπινον, τω ιδίω θανάτω• θαύμασιν εκλάμψας δε, γυναικί Σαμαρείτιδι, ύδωρ αιτών παρέχει την πηγήν, των ιαμάτων, ως μόνος αθάνατος», ψάλλει ο μελωδός της Εκκλησίας. Αγαπητοί  εν Χριστώ αδελφοί, ευλαβείς προσκυνηταί, ευλαβείς Χριστιανοί , «Πνεύμα ο Θεός και τους προσκυνούντας αυτόν εν πνεύματι και αληθεία δει προσκυνείν», (Ιωάν. 4, 24), λέγει ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός εις την Σαμαρείτιδα γυναίκα. Αυτό τούτο το θείον της αληθείας Πνεύμα, δηλονότι το Άγιον Πνεύμα του Χριστού, συνήγαγε πάντας ημάς εις τον ιερόν τούτον τόπον του φρέατος του Πατριάρχου Ιακώβ, δια να συναντλήσωμεν και συμπίωμεν μετά της Σαμαρείτιδος της Αγίας ύδωρ ιαμάτων και ύδωρ αθανασίας εκ της φυσικής και πνευματικής πηγής, τον εκ Παρθένου Μαρίας επιφανέντα ως άνθρωπον και ρυσάμενον το ανθρώπινον ημών γένος εκ της φθοράς και αναστάντα εκ νεκρών Σωτήρα και Θεόν ημών Ιησούν Χριστόν. Σύμπας ο ορατός και αόρατος κόσμος, αι επίγειαι και ουράνιαι δυνάμεις καλούνται να συμμετάσχουν εις τον χορόν της αγαλλιάσεως και της χαράς επί τη λαμπροφόρω αναστάσει του Σωτήρος ημών Χριστού άμα δε και «επί τη εκλάμψει τοις θαύμασιν αυτού, Σαμαρείτιδι γυναικί, ύδωρ αιτών παρέχει την πηγήν των ιαμάτων ως μόνος αθάνατος», ως αναφωνεί ο υμνωδός. Το δε ύδωρ, το οποίον παρέχει η πηγή των ιαμάτων, δηλονότι ο Χριστός, τη Σαμαρείτιδι γυναικί δεν είναι άλλον από την θείαν φωτιστικήν δύναμιν και ενέργειαν του Αγίου Πνεύματος της αληθείας και της του Θεού Πατρός σοφίας, ως ψάλλει και ο μελωδός της Εκκλησίας: «Πίστει ελθούσα εν τω φρέατι, η Σαμαρείτις εθεάσατο, το της σοφίας ύδωρ σε, ω ποτισθείσα δαψιλώς, βασιλείαν την άνωθεν εκληρώσατο, αιωνίως η αοίδιμος». Όντως, αγαπητοί μου αδελφοί, η Σαμαρείτις γυνή εκληρώσατο βασιλείαν την άνωθεν, διότι, ως λέγει ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, «τοις μεν πιστεύσασι γέγονεν (ο Χριστός) αίτιος σωτηρίας αιωνίου, τοις δε απειθήσασιν, έλεγχος απιστίας». Και εγένετο ο Χριστός αίτιος σωτηρίας τη πιστευσάση Αυτώ Σαμαρείτιδι γυναικί, διότι η σήμερον εορτίως τιμωμένη Άγια της Εκκλησίας, ήκουσε τους Κυριακούς λόγους: «Πνεύμα ο Θεός, και τους προσκυνούντας αυτόν εν πνεύματι και αληθεία δει προσκυνείν», (Ιωάν. 4,24). Και επίστευσεν μεθ’ όλης της διανοίας και όλων των εσωτερικών αυτής δυνάμεων. Με άλλα λόγια, λατρεύειν τον Θεόν «εν πνεύματι και αληθεία»,  (Ιωάν. 4,24) σημαίνει η διάνοια να εγκολπούται την αλήθειαν δι’όλων της των δυνάμεων και η θέλησις μεθ’ όλων των ενεργειών της, καθώς και τα συναισθήματα των καρδιών μας να είναι πάντα προσδεδεμένα ισχυρώς εν τω έργω της γνώσεως και προσοικειώσεως του Παντοδυνάμου Θεού και της ευλαβούς μας προσεγγίσεως προς Αυτόν. Κατά την εν προκειμένω ερμηνείαν του Αγίου Θεοφυλάκτου: «Πολλοί δοκούσι μεν προσκυνείν κατά ψυχήν, ουκ ορθήν δε δόξαν περί του Θεού έχουσι. Προσέθηκε {ο Χριστός} δια τούτο, το εν αληθεία. Δει γαρ και κατά νουν προσκυνείν τω Θεώ και αληθή δόξαν περί αυτού έχειν». Τούτο σημαίνει, αγαπητοί μου αδελφοί, ότι δεν αρκεί μόνον να λατρεύωμεν και να  προσκυνούμεν τον Θεόν. Είναι απολύτως αναγκαίον να γνωρίζωμεν την αληθινήν οδόν και τον ορθόν τρόπον λατρείας και προσκυνήσεως του Θεού. Το γεγονός τούτο εξασφαλίζει η αγία ημών του Χριστού Εκκλησία δια της ορθής και ανοθεύτου αυτής αποστολικής διδασκαλίας και των εγκύρων αυτής θεραπευτικών και σωτηριωδών μυστηρίων. Λέγομεν δε τούτο, διότι η εις Χριστόν τον Μεσσίαν πίστις της Σαμαρείτιδος αφορά εις την σωτηρίαν ημών των ανθρώπων εκ του θανάτου της αμαρτίας. Τον θάνατον της αμαρτίας κατεπάτησε πλέον ο Χριστός δια του θανάτου της τριημέρου Αυτού ταφής και της νικητηρίου Αυτού Αναστάσεως. Η δε Ανάστασις του Χριστού αφορά εις την έλευσιν του Παρακλήτου, δηλαδή του Αγίου Πνεύματος και του υπ’ Αυτού (του Παρακλήτου) ελέγχου και κρίσεως του κόσμου, ως λέγει ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός: «αλλ’ εγώ την αλήθειαν λέγω υμίν• συμφέρει υμίν ίνα εγώ απέλθω• εάν γαρ μη απέλθω ο παράκλητος ουκ ελεύσεται προς υμάς• εάν δε πορευθώ, πέμψω αυτόν προς υμάς και ελθών εκείνος ελέγξει τον κόσμον περί αμαρτίας και περί δικαιοσύνης και περί κρίσεως. περί αμαρτίας μεν ότι ου πιστεύουσιν εις εμέ •περί δικαιοσύνης δε ότι προς τον πατέρα μου υπάγω και ουκ έτι θεωρείτε με•περί δε κρίσεως ότι ο άρχων του κόσμου τούτου κέκριται», (Ιωάν. 16, 7-11). Ερμηνεύων τους λόγους τούτους, ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας λέγει: «Νόθον το της αρχής όνομα τω Σατανά … Άρχοντα γε μην του αιώνος τούτου κέκληκεν ουκ ως όντα τούτο κατ’ αλήθειαν … αλλ’ ως εξ απάτης και πλεονεξίας την επί τούτω δόξαν αποκερδαίνοντα και ως εν τοις πλανωμένοις έτι κρατούντα τε και άρχοντα δια  την ενούσαν αυτοίς μοχθηροτάτην προαίρεσιν». Ο δε ιερός Χρυσόστομος λέγει: «Πάλιν ενταύθα τον περί δικαιοσύνης ανακινεί λόγον, ότι κατεπάλαισε τον αντίδικον. Ουκ αν δε αμαρτωλός ων κατεπάλαισεν … Ότι γαρ κατακέκριται δι’ εμέ (λέγει ο Κύριος) είσονται οι καταπατούντες αυτόν ύστερον και την ανάστασίν μου σαφώς ειδότες, όπερ κατακρίνοντες εστίν• ου γαρ ίσχυσέ με κατασχείν». Αυτόν ακριβώς τον φωτισμόν της γνώσεως της πηγής της ζωής, του σταυρωθέντος και αναστάντος Μεσσίου Χριστού, λαβούσα η Σαμαρείτις  γυνή έλεγε δια στόματος του υμνωδού: «πότισον ουν με Λόγε, διψώσαν πάντοτε, σου την θείαν Χάριν, όπως μηκέτι Ιησού Κύριε, αγνωσίας κρατώμαι αυχμώ, αλλά κηρύττω Σου τα μεγαλεία». Προσέλθωμεν και ημείς , αδελφοί μου, εις το πνευματικόν της Εκκλησίας Φρέαρ και πίωμεν το ύδωρ το οποίον έδωσεν ο Χριστός εις την Αγίαν Φωτεινήν την Σαμαρείτιδα λέγων: «ος δ’ αν πίη εκ του ύδατος, ου εγώ δώσω αυτώ, ου μη διψήση εις τον αιώνα, αλλά το ύδωρ ο δώσω αυτώ, γενήσεται εν αυτώ πηγή ύδατος αλλομένου εις ζωήν αιώνιον» , (Ιωάν. 4,14). Εκ ταύτης της πηγής έπιεν το ύδωρ του μαρτυρίου της αγάπης του Χριστού και ο Άγιος μάρτυς Φιλούμενος ο Αγιοταφίτης μιμούμενος την Αγίαν Σαμαρείτιδα, γενόμενος ούτω κήρυξ της εν πνεύματι και αληθεία προσκυνήσεως του Θεού και Σωτήρος ημών Χριστού. Χριστός Ανέστη. Και αραβιστί ως έπεται: ίδε ηλεκτρονικόν σύνδεσμον: http://www.jp-newsgate.net/ar/2012/05/13/1055/ Μετά την πανηγυρικήν θείαν Λειτουργίαν και τον εν τη θεία Μεταλήψει αγιασμόν ηκολούθησε λιτανεία πέριξ του ιερού ναού. Μετά ταύτα ηκολούθησε δεξίωσις εις το ηγουμενείον και μεσημβρινή πλουσία τράπεζα υπό του ανακαινιστού της Μονής και φιλοξένου καθηγουμένου αυτής Αρχιμανδρίτου π. Ιουστίνου προς σωματικήν ευφροσύνην των απολαυσάντων την πνευματικήν ευφροσύνην της εορταστικής εκκλησιαστικώς πανδαισίας της εορτής της Κυριακής της Σαμαρείτιδος. Μετά το πέρας της εορτής ο Μακαριώτατος επεσκέφθη την κώμην των Ραφιδίων, όπου ενεκαινίασε αίθουσαν γυμναστικής και άλλων εκδηλώσεων πλησίον του ιερού Ναού Αγίου Δημητρίου δια την ενταύθα διαβιούσαν Χριστιανικήν Κοινότητα.

Ο νέος Πρέσβης της Σερβίας στο Ισραήλ στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων

από το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων Την Δευτέραν, 24ην Απριλίου /7ην Μαΐου 2012, ο νέος Πρέσβυς της Σερβίας εις το Ισραήλ κ. Zoran Basaraba, συνοδευόμενος υπό ενός συνεργάτου αυτού, επεσκέφθη το Πατριαρχείον. Τον νέον Πρέσβυν εδέχθη η Α.Θ.Μ. ο Πατήρ ημών και Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος μετά τινων Αγιοταφιτών Πατέρων. Εις το πλαίσιον της επισκέψεως ταύτης έλαβε χώραν ενδιαφέρουσα συζήτησις περί των ανέκαθεν αγαστών σχέσεων Πατριαρχείου Ιεροσολύμων και Πατριαρχείου της Σερβίας και της σταθεράς συμπαραστάσεως του Ελληνικού λαού προς τον Σερβικόν λαόν. Εις την συνάφειαν ταύτην ο Μακαριώτατος ωμίλησεν εις τον κ. Πρέσβυν και περί του έργου του Πατριαρχείου εις την Αγίαν Γην από των Βυζαντινών χρόνων αλλά και μετά τούτους, ότε από της Αραβικής κατακτήσεως  (638 μ. Χ. και εξής), από του Πατριάρχου Αγίου Σωφρονίου και εξής, ότι το Πατριαρχείον ελειτούργησε με τον εκάστοτε Πατριάρχην ως εθνάρχην, εξασκούν έργον θρησκευτικόν, κοινωνικόν, πολιτιστικόν και ειρηνευτικόν εις την Αγίαν Γην. Επί τούτοις ο Μακαριώτατος επέδωσε τω Εξοχωτάτω Πρέσβει το βιβλίον της Ιστορίας της Εκκλησίας των Ιεροσολύμων του μακαριστού Αγιοταφίτου και Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου.

Η εορτή του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου στην Άκκρη-Πτολεμαϊδα

Αποστολή

από το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων Το Σάββατον, 22αν Απριλίου /5ην Μαΐου 2012, εωρτάσθη υπό του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων η εορτή του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου εις την πόλιν Άκκρην – αρχαίαν Πτολεμαΐδα του βορείου Ισραήλ, αριθμούσαν σήμερον περί τους τεσσαράκοντα χιλιάδας κατοίκων. Εις την πόλιν ταύτην διατηρεί ανέκαθεν το Πατριαρχείον την Ιεράν Μητρόπολιν Πτολεμαΐδος.  Εις ταύτην υπάγονται η Ελληνορθόδοξος Αραβόφωνος Κοινότης της Άκκρης και έτεραι δέκα και τρεις Ελληνορθόδοξοι Αραβόφωνοι Κοινότητες του Πατριαρχείου της βορείου ταύτης περιφερείας της δικαιοδοσίας αυτού. Ηγούμενος των Κοινοτήτων τούτων και αντιπρόσωπος του Πατριαρχείου τα τελευταία έτη είναι ο φίλεργος Αγιοταφίτης Αρχιμανδρίτης π. Φιλόθεος, ο ανακαινίσας την εν Άκκρη Ιεράν Μονήν του Αγίου Γεωργίου του Πατριαρχείου και διοργανώσας χορωδίαν Βυζαντινής Μουσικής εις την Άκκρην και άλλας κώμας της περιοχής αυτής. Εις την πόλιν της Άκκρης έφθασεν ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. Θεόφιλος την πρωΐαν της ως άνω ρηθείσης ημέρας του Σαββάτου, γενόμενος δεκτός εις την είσοδον της πόλεως υπό του ηγουμένου Αρχιμανδρίτου π. Φιλοθέου, των ιερέων της περιοχής της Άκκρης, των Προσκόπων και της Αστυνομίας. Τη συνοδεία τούτων ο Μακαριώτατος έφθασεν εις την παραθαλασσίαν Ιεράν Μονήν του Αγίου Γεωργίου του Πατριαρχείου. Ενταύθα ενδυθείς μανδύαν ο Μακαριώτατος προεξήρξεν της ακολουθίας του Όρθρου μετ’ αρτοκλασίας και της θείας Λειτουργίας, συλλειτουργούντων Αυτώ του Ιερωτάτου Μητροπολίτου Ναζαρέτ κ. Κυριακού, του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Κωνσταντίνης κ. Αριστάρχου, Αγιοταφιτών Ιερομονάχων, Ιερέων της Μητροπόλεως Άκκρης και ιεροδιακόνων. Οι πιστοί της πόλεως της Άκκρης και των κωμών της περιοχής αυτής προσέτρεξαν αθρόως και συμμετέσχον εν ευλαβεία εις την θείαν Λειτουργίαν. Εις ταύτην παρέστη ως αντιπρόσωπος της Πρεσβείας της Ελλάδος εις το Ισραήλ κ. Παναγιώτης Σινάνογλου και ο επίτιμος Πρόξενος της Ελλάδος εις Χάϊφαν κ. Κωνσταντίνος Ζηνόβιος μετά της συζύγου αυτού. Προς τούτους εκήρυξε τον θείον λόγον ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ.κ. ελληνιστί έχοντα ως έπεται: «Αναστάσεως ημέρα, λαμπρυνθώμεν λαοί, Πάσχα Κυρίου Πάσχα, εκ γαρ θανάτου προς ζωήν και εκ γης προς Ουρανόν Χριστός ο Θεός ημάς διεβίβασεν επινίκιον άδοντας», ψάλλει ο μελωδός της Εκκλησίας μας.  Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί, ευλαβείς Χριστιανοί, Η μνήμη του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου του Τροπαιοφόρου συνήγαγε πάντας ημάς εις την ιστορικήν και βιβλικήν υμών πόλιν της Παλαιστινιακής γης Άκκρης, ίνα πανηγυρικώς εορτάσωμεν το μέγα και όντως θαυμαστόν μυστήριον της Αναστάσεως του Θεού και Σωτήρος ημών Χριστού. «Εκ γαρ θανάτου προς ζωήν και εκ γης προς ουρανόν Χριστός ο Θεός ημών ημάς διεβίβασεν», αναφωνεί υμνολογικώς ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός. Αυτή ακριβώς η εκ θανάτου προς ζωήν και εκ γης προς ουρανόν διαβίβασις της ανθρωπίνης ημών φύσεως εν τω σταυρωθέντι και αναστάντι Χριστώ αποτελεί την ουσίαν της Χριστιανικής ημών πίστεως, αλλά και τον σκοπόν της αγίας ημών Εκκλησίας. Αυτήν την πραγματικότητα καταγγέλλομεν και ομολογούμεν πανηγυρικώς δια της εορτής της λαμπροφόρου Αναστάσεως του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. «Εγώ γαρ», λέγει ο Ιησούς, «ειμί η οδός και η αλήθεια», ( Ιωάν. 14,6), «η ανάστασις και η ζωή, ο πιστεύων εις εμέ καν αποθάνη ζήσεται• και πας ο ζων και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνη εις τον αιώνα», (Ιωάν. 11, 25-26). Σχολιάζων τους Κυριακούς τούτους λόγους ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας λέγει: «Καρπός γε μην και τιμή της εις Χριστόν πίστεως η αιώνιος ζωή…. ει γαρ δια Χριστόν πάντες ανιστάμεθα, αλλά ζωή αύτη εστίν αληθής το ατελευτήτως εν μακαριότητι ζην• ουδέν γαρ διαφέρει θανάτου το εις κόλασιν αναβιώναι μόνον». Όντως, αγαπητοί μου, ο καρπός της εις Χριστόν πίστεως είναι η αιώνιος ζωή, την οποίαν εχαρίσατο εις ημάς Αυτός ούτος ο Χριστός, ο Κύριος και Θεός ημών δια της Αναστάσεως Αυτού. Αυτόν τον καρπόν της πίστεως εις Χριστόν, δηλονότι την αιώνιον ζωήν εδήλωσαν και οι μάρτυρες της αγάπης του Χριστού, ιδιαιτέρως ο σήμερον τιμώμενος Άγιος μεγαλομάρτυς Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος, ως λέγει ο μελωδός αυτού: «Της αληθείας το έαρ λαμπρώς εφέστηκε, και νεουργεί την κτίσιν ευσεβεί επιγνώσει, Χριστού του ζωοδότου, όθεν σαφώς, φωτισθείς την διάνοιαν, ο αθλητής του Κυρίου, την εκ διαβολικής πλάνης χερσωθείσαν γην, εκαλλιέργησας και την ακανθώδη θρησκείαν των ειδώλων εκριζώσας της Ορθοδόξου πίστεως κλήμα κατεφύτευσας». Την πλάνην της θρησκείας των ειδώλων εξέθεσε προφητικώς και ο μαγαλοφωνώτατος Ησαΐας λέγων: «Τις αναγγελεί ταύτα υμίν; αγαγέτωσαν τους μάρτυρας αυτών και δικαιωθήτωσαν και ειπάτωσαν αληθή» (τις εκ των θεών των ειδωλολατρών προεφήτευσε τούτο;  η τις εκ των θεών των ειδωλολατρών είπε προφητείαν τινά εν τω παρελθόντι εις υμάς (ω είδωλολάτραι) ; Ας φέρουν εκείνοι τους μάρτυρας αυτών (δια τας προφητείας των) και ας αποδείξουν ταύτας, ότι ήσαν αληθείς, ότι επηλήθευσαν. Ερμηνεύων την φωνήν την θεόπνευστον του Ησαΐου, ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας λέγει: «Αλλ’ ουδείς ο εκείνους μαρτυρήσας εστιν ούτε μην των εσομένων εξαγγελεύς, πεπλάνηνται οι θεούς είναι νομίσαντες• βέβηλοί εισί και απατεώνες». Αυτήν την πλάνην και το ψεύδος της ειδωλολατρείας κατήγγειλεν μετά παρρησίας λόγω τε και έργω δια του υπέρ της αληθείας του Χριστού μαρτυρικού αίματος αυτού ο Άγιος ημών Γεώργιος, γενόμενος ούτω κοινωνός του θείου και ανεσπέρου φωτός του Χριστού, λέγοντος: «Εγώ ειμι το  φως του κόσμου. Ο ακολουθών εμοί ου μη περιπατήση εν τη σκοτία, αλλ’ έξει το φως της ζωής», ( Ιωάν. 8,12). Σημειωτέον ότι εδώ, ως ερμηνεύει ο Αμμώνιος, ο  Ιησούς «δείκνυσιν ότι αυτός εστι περί ου προανεφωνήθη, ιδού τέθεικά σε εις φως εθνών και ουχ εις των προφητών, αλλά δεσπότης». (Ησαΐου, 42,6). Ο Γεώργιος, αγαπητοί μου άδελφοί, αναδεικνύεται μέγας της αγάπης του Χριστού μάρτυς, διότι, ως λέγει ο υμνωδός αυτού, «εχάλκευσαν αυτόν κίνδυνοι, εστόμωσαν βάσανοι και ποικίλαι κολάσεις ανήλωσαν σώμα το φύσει φθειρόμενον• ενίκα γαρ ο πόθος την φύσιν (την ανθρωπίνην), δια θανάτου πείθων τον εραστήν διαβήναι προς τον ποθούμενον, Χριστόν τον Θεόν, και Σωτήρα των ψυχών ημών». Με άλλα λόγια ο θείος ούτος πόθος, ο οποίος ενίκα την ανθρωπίνην φύσιν των φίλων του Χριστού δια θανάτου πείθων αυτούς διαβήναι προς Αυτόν τον Χριστόν, απέβλεπεν ουχί εις αυτόν τούτον τον φυσικόν θάνατον, αλλά εις τον θάνατον του θανάτου, δηλονότι εις την Ανάστασιν του Χριστού. Αφεώρα εις την τελείωσιν της αγάπης του Χριστού, ως παρατηρεί ο Άγιος Κλήμης ο Αλεξανδρεύς: «Τελείωσιν το μαρτύριον καλούμεν ουχ ότι τέλος του βίου ο άνθρωπος έλαβεν, ως οι λοιποί, αλλ’ ότι τέλειον έργον αγάπης ενεδείξατο, (Κλημ. Στρωμ. 4,4),  κατά δε τον ιερόν Χρυσόστομον: «μαρτύριον δε χωρίς αγάπης ου μόνον μαθητάς ου ποιεί, αλλ’ ουδέν ωφελεί τι τον υπομένοντα». Το σταυρικόν πάθος του Χριστού αποτελεί το αποκορύφωμα της αγάπης του Θεού Πατρός προς τον άνθρωπον. Η δε Ανάστασις του Χριστού επιβεβαιώνει το γεγονός ότι ο άνθρωπος επλάσθη κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν Θεού. Τούτο δε σημαίνει ότι ο άνθρωπος της φθοράς, δηλαδή της αμαρτίας εν Χριστώ τω αναστάντι ενδύεται αφθαρσίαν και το θνητόν αυτού σώμα αθανασίαν, ως λέγει ο θείος Παύλος: «Δει γαρ το φθαρτόν τούτο σώμα ενδύσασθαι αφθαρσίαν και το θνητόν τούτο ενδύσασθαι αθανασίαν• όταν δε το φθαρτόν τούτο ενδύσηται αφθαρσίαν και το θνητόν τούτο ενδύσηται αθανασίαν, τότε γενήσεται ο λόγος ο γεγραμμένος κατεπόθη ο θάνατος εις νίκος. Που σου, θάνατε, το κέντρον; που σου άδη το νίκος;  το δε κέντρον του θανάτου η αμαρτία, η δε δύναμις της αμαρτίας ο νόμος• τω δε Θεώ χάρις τω διδόντι ημίν το νίκος δια του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού», ( Α’ Κορ. 15, 53-57).           Μάρτυρες αψευδείς του Παυλείου τούτου κηρύγματος αναδεικνύονται οι άγιοι μάρτυρες, οι υπέρ Χριστού αθλήσαντες και στεφανωθέντες, μεταξύ δε αυτών διακρίνεται ο Άγιος Γεώργιος, το καύχημα της αγίας Γης της Παλαιστίνης. Ούτος ο μέγας μάρτυς Γεώργιος κοινωνός γενόμενος του πάθους του απαθούς και της Αναστάσεως του Χριστού μετέσχε της βασιλείας Αυτού, εμπνεόμενος υπό του θείου Παύλου, λέγοντος: « Ημών γαρ το πολίτευμα εν ουρανοίς υπάρχει, εξ ου και σωτήρα απεκδεχόμεθα, Κύριον Ιησούν Χριστόν, ος μετασχηματίσει το σώμα της ταπεινώσεως ημών εις το γενέσθαι αυτό σύμμορφον τω σώματι της δόξης Αυτού…», (Φιλιππησίους 3, 20-21), ου την εις ετέραν μορφήν μεταποίησιν λέγων διδάσκει ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός -άπαγε- την εκ φθοράς δε μάλλον εις αφθαρσίαν εναλλαγήν. «Θερμοτάτη όθεν πίστει και στοργή τους προσκαλουμένους σε, μάρτυς του Χριστού, στεφηφόρε Γεώργιε, παρεστώς ολόφωτος σεπτώ βήματι του των όλων δεσπόζοντος, σου ταις ικεσίαις και ταις προστασίαις διαφύλαξον τη δυνάμει του Τιμίου Σταυρού και ταις πρεσβείαις της Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας. Αμήν». Χριστός Ανέστη! Μετά την θείαν Λειτουργίαν ηκολούθησε η λιτανεία της εικόνος του  Αγίου Γεωργίου, των Προσκόπων μετά των τυμπάνων και της μουσικής ακολουθούντων, τρις πέριξ του Ναού, διελθούσα και προ του τάφου του Αγίου Νεομάρτυρος Γεωργίου του εν Άκκρη του Κυπρίου (†1752), υπεράνω του οποίου είναι σκαλισμένον και το εύστοχον επίγραμμα: «Γεώργιος νυν τω Γεωργίω άμα, νέος παλαιώ συνετάχθη ενθάδε». Μετά την λήξιν της λιτανείας ο Μακαριώτατος, κλήρος και λαός εισήλθον εις το αρχαίον και ανεκαινισμένον ηγουμενείον, ένθα εξεφωνήθησαν αι εόρτιοι προσφωνήσεις, ως του δικαστού κ. Δαούδ Ζένη, του Αναπληρωτού Δημάρχου του Μααλότ και Ταρσίχας κ. Γεωργίου Αμπελίνη, του Αρχηγού της Ισλαμικής Κινήσεως εις Άκκρην κ. Μαχμούδ Σαλάχ, του εκπροσώπου του Εμπορικού Επιμελητηρίου κ. Μουχάμαδ Όδε, του Εκπροσώπου  των Προσκόπων κ. Σαφίκ Άμπντο, όστις προσέφερε πίνακα με την παραλίαν της πόλεως της Άκκρης, του κ. Νάσερ Μανάσα εκπροσώπου του Μάτζλις Μίλι -ήτοι του Κοινοτικού Συμβουλίου, όστις και προσέφερε εικόνα της Θεοτόκου εις την Α.Θ.Μ., και του π. Δαούδ, Οικονόμου της κώμης Πκέα, εκπροσώπου των ιερέων της περιοχής Άκκρης. Επί τούτοις ο Μακαριώτατος επέδωσε δώρον  εις τα μέλη της χορωδίας της ιδρυθείσης υπό του Αρχιμανδρίτου π. Φιλοθέου. Περαίνων ο Μακαριώτατος, είπεν ότι αύτη είναι μεγάλη ημέρα δια την Ορθόδοξον Εκκλησίαν όλην, ιδία αυτήν της Άκκρης, της εχούσης ως πολιούχον αυτής την Άγιον Γεώργιον και ηυχαρίστησε πάντας τους συμβαλόντας  εις την τέλεσιν της πανδήμου εορτής ταύτης  της πόλεως, ιδία δε τον Πατριαρχικόν Αυτού Εκπρόσωπον Αρχιμανδρίτην π. Φιλόθεον. Μετά ταύτα εις τους άνω χώρους της Μονής, τους καταλλήλως ανακαινισθέντας, ο ηγούμενος Αρχιμανδρίτης π. Φιλόθεος παρέθεσε πλουσίαν τράπεζαν εξ ιχθύων της πόλεως Άκκρης και εξ άλλων ευγεύστων εδεσμάτων, παρέχων και την υλικήν και σωματικήν ενίσχυσιν και ευφροσύνην εις την προηγηθείσαν πνευματικήν πλουσίαν εκκλησιαστικήν και λειτουργικήν πανδαισίαν

Greek Orthodox Church in the Holy Land

The Greek Orthodox Church of Jerusalem is considered the “Mother Church” of the Holy Land. The biggest single group of Holy Land Christians belongs to this Church and many Christians who belong today to other Churches have their origins in the GreekOrthodox Church. The Greek Orthodox Patriarchate of Jerusalem sees itself as a direct descendant of the chair of St James the Apostle, venerated as first bishop of Jerusalem. The Church celebrates its liturgy in the Byzantine rite, whose original language is Greek, and follows its own calendar of feasts, preserving the Julian calendar (that is thirteen days behind the Western (Gregorian) calendar.

Although most Greek Orthodox Christians in the Holy Land are Arabs and Greek refers to the original language of the liturgy of the Church, ethnic Greek priests administer the Church. The Patriarch, the vast majority of bishops and many of the monks are thus ethnic Greeks whilst the lower clergy are mostly Arabs. In the course of its history, the Church began to celebrate the liturgy in Arabic for the numerous parishes of Arab faithful where Greek is neither spoken nor understood.

The Greek Orthodox Church is also a custodian of the Holy Places in the Holy Land, maintaining an unbroken presence at the two most important churches: the Holy Sepulcher in Jerusalem (in Greek and Arabic, the Church of the Resurrection) and the Nativity in Bethlehem. The seat of the Patriarchate is in Jerusalem, where the Patriarch is assisted by numerous bishops and administers parishes, monasteries and other institutions in Israel, the Palestinian territories and in Jordan, also directing a network of schools and centers of social service. One of the best schools in the Arab sector in Israel is the Orthodox School in Haifa. The Church has a seminary for training the clergy on Mount Zion. The Church owns extensive properties throughout the Holy Land, making it one the most important landowners in the area. The supreme authority in the Church is the Fraternity of the Holy Sepulcher that elects the Patriarch. The Patriarch of Jerusalem, because of Jerusalem’s historic and symbolic importance, is looked upon with particular esteem by the other Orthodox Patriarchs.

Greek Orthodox churches can be found throughout the Holy Land.  Greek Orthodox parishes are to be found in most towns and many villages throughout Israel and Palestine.

Συγκλονιστική η Τελετή Αφής του Αγίου Φωτός στα Ιεροσόλυμα

   
    Συγκλονιστική η Τελετή Αφής του Αγίου Φωτός στα Ιεροσόλυμα
Με λαμπρότητα και κατάνυξη έγινε στις 2:30 το μεσημέρι η τελετή της αφής του Αγίου Φωτός στον ναό της Αναστάσεως στα Ιεροσόλυμα.
Ο πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεόφιλος μ' ένα απλό στιχάρι μπήκε στο ιερό κουβούκλιο στις 2:15 και σε δέκα λεπτά βγήκε κρατώντας σε κάθε χέρι 33 κεριά, όσα και τα χρόνια του Χριστού, με το Αγιο Φως.
Οι καμπάνες άρχισαν να ηχούν χαρμόσυνα και εκατοντάδες πιστοί που βρίσκονταν μέσα στο ναό προσπαθούσαν να φτάσουν τα κεριά του Πατριάρχη για να πάρουν το ανέσπερο φως της Αναστασης. Μετά από λίγο, το πλήθος των πιστών ξεχύθηκε στα στενάκια της παλιάς πόλης των Ιεροσολύμων και με τα κεριά στα χέρια μετέδιδε το μήνυμα της Ανάστασης του Χριστού.
Το Αγιο Φως μεταφέρεται στην Αθήνα με κυβερνητικό αεροσκάφος που αναμένεται να προσγειωθεί λίγα λεπτά μετά τις 8 στο αεροδρόμιο Ελ. Βενιζέλος. Η υποδοχή του γίνεται με τιμές αρχηγού κράτους. Με ειδικές πτήσεις της πολιτικής και πολεμικής αεροπορίας το Αγιο Φως θα μεταφερθεί σε κάθε γωνιά της Ελλάδας.
Ο Εξαρχος του Παναγίου Τάφου Αρχιμανδρίτης Δαμιανός θα το μεταφέρει στην Εξαρχεία του Παναγίου Τάφου στην Πλάκα απ΄όπου θα το πάρουν οι ιερείς των εκκλησιών των Αθηνών και πολλοί πιστοί που βρίσκονται από νωρίς στο μετόχι.